Blogs

Waarom het uitmaakt of een fondsbeheerder zelf meebelegt

Ilse van der Kooij

5 november 2026

4 min lezen

Waarom het uitmaakt of een fondsbeheerder zelf meebelegt

Wie een beleggingsfonds beoordeelt, kijkt meestal eerst naar rendement, risico, kosten en de kwaliteit van de onderliggende beleggingen.

Maar er is nog een andere vraag die interessant kan zijn:

Is de fondsbeheerder zelf ook belegger in het fonds?

In de financiële wereld wordt hiervoor vaak de term skin in the game gebruikt. De gedachte daarachter is eenvoudig. Wanneer degene die investeringsbeslissingen neemt ook een deel van zijn eigen vermogen aan die beslissingen blootstelt, lopen de financiële belangen van beheerder en investeerder meer parallel.

Dat klinkt logisch. Maar maakt het in de praktijk ook verschil?

Wat zegt wetenschappelijk onderzoek?

Wat gebeurt er wanneer een fondsbeheerder ook met eigen vermogen investeert? Onderzoekers Arpit Gupta en Kunal Sachdeva onderzochten deze vraag bij Amerikaanse hedgefondsen.

In hun studie Skin or Skim? Inside Investment and Hedge Fund Performance, gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Management Science, ontdekten zij dat fondsen waarin managers meer eigen kapitaal hadden geïnvesteerd, binnen dezelfde fondsfamilie gemiddeld beter presteerden op een voor risico gecorrigeerde basis.

De verklaring is interessant. Managers die zelf financieel betrokken zijn, lijken bewuster om te gaan met de groei van hun fonds. Zo beperken zij vaker de instroom van nieuw kapitaal wanneer verdere groei ten koste kan gaan van de prestaties.

Betekent dit dat een fondsbeheerder die zelf meebelegt automatisch een hoger rendement behaalt? Nee. Het onderzoek richtte zich specifiek op hedgefondsen en toont geen direct verband aan met het rendement van vastgoedfondsen. Bovendien kan de manier waarop managers hun eigen kapitaal verdelen ook nadelig uitpakken voor externe beleggers.

De belangrijkste les is dan ook niet een bepaald rendementspercentage, maar het belang van gedeelde financiële belangen, bewuste groeikeuzes en transparant fondsbeheer.

Lees het volledige wetenschappelijke onderzoek.

Niet alleen betere prikkels, maar ook meer discipline

Een traditionele verklaring voor skin in the game is belangenparalleliteit.

Een fondsbeheerder zonder eigen vermogen in het fonds ontvangt doorgaans inkomsten uit beheervergoedingen. Een groter fonds kan daardoor ook meer inkomsten voor de beheerder betekenen.

Dat hoeft op zichzelf geen probleem te zijn. Maar er kan wel een verschil ontstaan tussen wat optimaal is voor de beheerorganisatie en wat optimaal is voor de belegger.

Meer beheerd vermogen is namelijk niet altijd beter.

Sommige investeringsstrategieën hebben een natuurlijke capaciteitsgrens. Naarmate steeds meer kapitaal moet worden geïnvesteerd, kan het moeilijker worden om dezelfde kwaliteit aan beleggingen te vinden.

Juist daar vonden Gupta en Sachdeva een interessant mechanisme.

Managers met relatief veel eigen geld in een fonds bleken vaker kapitaalinstroom te beperken wanneer een strategie moeilijk verder schaalbaar werd. In plaats van zoveel mogelijk vermogen te verzamelen, leken zij eerder bereid de omvang van het fonds te begrenzen om de kwaliteit van de strategie te beschermen.

Dat is een belangrijk inzicht: skin in the game gaat niet alleen over vertrouwen uitstralen. Het kan invloed hebben op de afwegingen die een beheerder maakt.

Waarom is dit relevant voor vastgoed?

De onderzoeksresultaten kunnen niet één-op-één worden vertaald van hedgefondsen naar vastgoedfondsen.

Toch is het onderliggende vraagstuk ook bij vastgoed relevant.

Een vastgoedfonds kan immers alleen groeien wanneer er voldoende aantrekkelijk vastgoed beschikbaar is om nieuw kapitaal verantwoord te investeren.

Stel dat een fonds snel groeit, maar de prijzen op de vastgoedmarkt oplopen. De beheerder kan dan voor een keuze komen te staan.

Wordt er gewacht op een aantrekkelijker aankoopmoment? Worden de investeringscriteria verruimd? Wordt genoegen genomen met een lager verwacht rendement? Of wordt er meer risico genomen om het beschikbare kapitaal toch te kunnen investeren?

Precies op zulke momenten wordt belangenparalleliteit interessant.

Wanneer de fondsbeheerder zelf substantieel participeert, ervaart deze niet alleen de voordelen van groei van het beheerd vermogen, maar ook direct de financiële gevolgen wanneer tegenvallende investeringsbeslissingen worden genomen.

“Wanneer een fondsbeheerder zelf substantieel participeert, deelt deze niet alleen in de voordelen, maar ook in de risico’s van investeringsbeslissingen.”

Jan-Jaap Surie

CFRO bij Benkey

Eigen geld vervangt due diligence niet

Daarmee is skin in the game overigens geen kwaliteitskeurmerk op zichzelf.

Een beheerder kan zelf veel geld in een fonds hebben geïnvesteerd en alsnog verkeerde beslissingen nemen. Ook zegt eigen deelname niets over bijvoorbeeld de kwaliteit van de vastgoedportefeuille, financieringsstructuur, taxaties, governance of risicobeheersing.

Voor een belegger blijft het daarom noodzakelijk om breder te kijken.

Hoe worden nieuwe acquisities geselecteerd? Welke leverage wordt gebruikt? Welke rendementsaannames liggen aan een aankoop ten grondslag? Hoe worden vastgoedobjecten gewaardeerd? Wat gebeurt er wanneer de markt tegenzit? En hoe verdient de beheerder zelf zijn geld?

Skin in the game is één onderdeel van die analyse.

Maar wel een interessant onderdeel, omdat het iets zegt over de manier waarop financiële belangen zijn ingericht.

Kijk niet alleen óf de beheerder meebelegt

Daarbij is het verstandig verder te kijken dan alleen het antwoord op de vraag of een beheerder zelf investeert.

Er zit bijvoorbeeld een groot verschil tussen een symbolische participatie en een investering die voor het management daadwerkelijk financieel relevant is.

Ook de voorwaarden zijn belangrijk.

Belegt het management onder vergelijkbare voorwaarden als andere participanten? Loopt het daadwerkelijk hetzelfde economische risico? En hoe verhoudt de eigen investering zich tot de vergoeding die de beheerder ontvangt voor het beheren van het fonds?

De betere vraag is daarom niet simpelweg:

“Belegt het management mee?”

Maar eerder:

“In hoeverre lopen de financiële belangen van beheerder en beleggers daadwerkelijk parallel?”

Ook bij Benkey beleggen we mee

Dit principe speelt ook binnen het Benkey Vastgoedfonds.

Het management van Benkey participeert zelf in het fonds. Daarmee is het management niet alleen verantwoordelijk voor de selectie en het beheer van de vastgoedportefeuille, maar is het zelf ook economisch blootgesteld aan de uitkomsten van die beslissingen.

Dat betekent niet dat risico verdwijnt of dat rendement gegarandeerd is. Vastgoedwaarden kunnen dalen, huurders kunnen vertrekken en investeringscases kunnen anders uitpakken dan verwacht.

Het betekent wel dat dezelfde ontwikkeling van het fonds ook het vermogen raakt van de mensen die de investeringsbeslissingen nemen.

Voor ons is dat vooral een logische manier om belangen zoveel mogelijk gelijk te richten.

Uiteindelijk gaat het om de structuur achter het fonds

De interessante les uit het onderzoek naar skin in the game is daarom breder dan de conclusie dat fondsbeheerders zelf zouden moeten meebeleggen.

Het laat zien dat de structuur van prikkels invloed kan hebben op investeringsgedrag.

Voor beleggers is het daarom verstandig niet alleen te kijken naar welke beleggingen een fonds bezit, maar ook naar de organisatie die daarachter staat.

Hoe wordt de beheerder beloond? Wanneer verdient deze meer? Wie draagt het risico wanneer beslissingen verkeerd uitpakken? En stimuleert de structuur vooral groei van het fonds, of ook rendement voor de participanten?

Dat zijn minder zichtbare onderdelen van een investering.

Maar juist daar kan veel informatie zitten over hoe beslissingen worden genomen wanneer belangen onder druk komen te staan.

Meer weten over investeren via Benkey?

Benieuwd hoe wij onze belangen als fondsbeheerder verbinden aan die van onze investeerders? We vertellen je graag meer over onze aanpak en het Benkey Vastgoedfonds.

Ontdek het Benkey Vastgoedfonds of plan een afspraak in.

Dit is een reclame-uiting. Vastgoedbeleggingen bieden kansen op rendement, maar brengen ook risico’s met zich mee, waaronder marktrisico, leegstandsrisico, financieringsrisico en waardedalingen van vastgoed. Raadpleeg altijd het Informatie Memorandum en het essentiële informatiedocument voordat u een beleggingsbeslissing neemt.

Geen rendement missen?

Ontvang nieuws over kansen, evenementen en beleggingsinzichten direct in je inbox. Alles om jouw vermogen vooruit te helpen.